Ιερά σιωπή για το εμφιαλωτήριο

«Αλήθεια» 23/4/2008
Την επέκταση μεγάλης βιομηχανικής οικοδομής της Αρχιεπισκοπής που αφορά εμφιαλωτήριο νερού στην περιοχή Αγίου Νικολάου της Στέγης και καταστρέφει μέρος του δάσους του Τροόδους, καταγγέλλει το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, ενώ η Ιερά Αρχιεπισκοπή τηρεί σιγήν ιχθύος.
Οι Οικολόγοι, οι οποίοι εδώ και λίγους μήνες αντάλλαζαν συχνά επιστολές με τον έπαρχο Λευκωσίας και ζητούσαν την προσοχή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, τελικά δημοσιοποίησαν το θέμα.
Σε μια από τις επιστολές τους αναφέρουν ότι σύμφωνα με σχετική έρευνα που διεξήγαγαν φαίνεται ότι η συγκεκριμένη οικοδομή κτίζεται σε δασωμένη περιοχή στο όριο του κρατικού δάσους Τροόδους, χωρίς να έχει εξασφαλίσει τις απαιτούμενες από το νόμο άδειες.
Σύμφωνα με τον οργανωτικό λειτουργό των Οικολόγων κ. Άθω Αγαπητό, από τις φωτογραφίες, αλλά και από επί τόπου επισκόπηση, που διενήργησαν οι Οικολόγοι, διαπιστώθηκε ότι οι εργασίες γίνονται επί του ορίου του κρατικού δάσους προκαλώντας σοβαρή καταστροφή στο πράσινο της περιοχής.
Στις επιστολές του προς τους αρμοδίους το κίνημα αναφέρει «παρακαλώ όπως εξεταστεί εάν έχει αδειοδοτηθεί η συγκεκριμένη ανάπτυξη και σε ποιο βαθμό έχει ληφθεί υπόψη η ανάγκη προστασίας του δάσους και της φυσικής βλάστησης».
Όπως μας είπε ο κ. Αγαπητός, ο έπαρχος Λευκωσίας έχει αποστείλει επιστολή προς την Αρχιεπισκοπή καλώντας τους αρμοδίους να σταματήσουν κάθε εργασία επέκτασης και να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες άδειες από το κράτος, αλλιώς θα λαμβάνονταν μέτρα εναντίον τους.
Χαρακτηριστικά η επιστολή που έστειλε ο έπαρχος Λευκωσίας προς την Ιερά Αρχιεπισκοπή ανέφερε τα ακόλουθα: «Κατόπιν επιτόπιας έρευνας Αρμοδίου Λειτουργού του Γραφείου μου, διαπιστώθηκε ότι ξεκινήσατε οικοδομικές εργασίες στο τεμάχιο με αρ. 22, Φ/Σχ. 37/28 του χωριού Κακοπετριά, χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή.
Ενόψει των πιο πάνω, καλείστε όπως σταματήσετε αμέσως κάθε οικοδομική εργασία μέχρι να εξεταστεί από την πολεοδομική Αρχή η αίτησή σας, για έκδοση πολεοδομικής άδειας για εργοστάσιο εμφιαλώσεως νερού. Σε αντίθετη περίπτωση θα ληφθούν όλα τα υπό του νόμου προβλεπόμενα μέτρα εναντίον σας χωρίς άλλη προειδοποίηση».
Ο εκπρόσωπος των Οικολόγων μας είπε ότι το έργο συνεχίζεται και ούτε μέτρα λήφθηκαν εναντίον της αρχιεπισκοπής.
Από πλευράς Αρχιεπισκοπής δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση παρά τις προσπάθειες της «Αλήθειας» να εξασφαλίσει επίσημη απάντηση.

«ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ» ΑΠΟ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΗ-Θα πίνουμε νερό φαρμάκι αν κατασκευαστεί η μονάδα αφαλάτωσης

Σε δηλώσεις του στη ΜΑΧΗ ο Άθως Αγαπητός του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών αποκάλυψε ότι εκτός από τα πετρελαϊκά κατάλοιπα που μολύνουν την συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή, υπάρχουν και χιλιάδες τόνοι ενταφιεσμένου αμιάντου από την εποχή κατά την οποία στην περιοχή λειτουργούσε εργοστάσιο κατασκευής αμιαντοσωλήνων.

Σύμφωνα με τον κ. Αθω Αγαπητό, ακόμα και αν αποφασισθεί η… «εκταφή» του θαμμένου αμιάντου αφενός μεν θα περάσουν χρόνια για να επανέλθει η περιοχή στη φυσική της κατάσταση κι’ αφετέρου θα προκύψει νέο πρόβλημα μεταφοράς και «ταφής» των υπολειμμάτων του θαμμένου αμιάντου.

Περισσότερα εδώ

Σχεδιασμοί με τη μέθοδο «σαλαμιού»

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2007

TΟΥ AΘΟΥ ΑΓΑΠΗΤΟΥ*

Δεν λένε να σταματήσουν τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που δημιουργούν συνέχεια οι προτάσεις και οι σχεδιασμοί της πολεοδομίας με βάση τα (πανάρχαια) τοπικά σχέδια που έχουν. Δεν έχουν τελειωμό τα βάσανα, οι διαμαρτυρίες και οι καθημερινές αντιδράσεις του κόσμου, που, σε τακτική βάση, βλέπουν τις γειτονιές τους να καταστρέφονται, τους χώρους πρασίνου να μετατρέπονται σε δρόμους ή χώρους στάθμευσης, τεράστια καταστήματα να ξεφυτρώνουν δίπλα από τις αυλές των σπιτιών τους. Χιλιάδες αυτοκίνητα να ξεχύνονται καθημερινά στα μικρά δρομάκια των κατοικημένων περιοχών στην προσπάθεια των οδηγών να αποφύγουν τις τεράστιες ουρές και τα πολύωρα μποτιλιαρίσματα στους κεντρικούς δρόμους.
Στον ορίζοντα της ποιότητας ζωής δεν διαφαίνεται καμιά ελπίδα, τίποτε τελοσπάντων που να δίνει το μήνυμα ότι σε κάποια στιγμή όλα αυτά τα αλλοπρόσαλλα και ακατανόητα (για τα απλά μυαλά μας) θα σταματήσουν.
Μάταια οι πολίτες περιμένουν κάποια βελτίωση.
Δεν προλαβαίνουμε να διαμαρτυρηθούμε για το ένα τεράστιο πολυκατάστημα που δημιουργεί αφάνταστα κυκλοφοριακά προβλήματα και εγκαινιάζεται ένα δεύτερο. Με τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες «παραχωρήσεις», τις ίδιες παρεκκλίσεις.
Δεν προλαβαίνουμε να φωνάξουμε και να αντιδράσουμε για τη Λεωφόρο Σταυρού και έρχεται η οδός Ιφιγενείας.
Κάτοικοι και Οικολόγοι βρίσκονται σε καθημερινή βάση στους δρόμους με ένα πανό στο χέρι… Πότε για το ένα, πότε για το άλλο, να ‘ναι καλά οι άνθρωποι δεν μας αφήνουν σε ησυχία.
Το πιο ωραίο είναι η τελευταία μόδα που… «σήκωσε» η Πολεοδομία μας. Παίρνουν ένα δρόμο πρωταρχικής σημασίας (έτσι τους λένε), αποφασίζουν να τον κάνουν τετραπλής κυκλοφορίας, απαλλοτριώνουν οικόπεδα, αυλές, πεζοδρόμια. Όταν όμως στη μια ή την άλλα άκρη του δρόμου αυτού υπάρχει κάτι ή «κάποιος» που δεν πρέπει να τον «ενοχλήσουν», βρίσκουν μια δικαιολογία και αρχίζουν το σχεδιασμό από πιο κάτω… Έτσι έχουμε το φαινόμενο να αρχίζει ένας δρόμος με δύο λωρίδες, να μετατρέπεται σε κάποιο σημείο σε τέσσερις και πολλές φορές να καταλήγει και πάλι στις δύο! Η απλή μέθοδος του σαλαμιού. Η οποία δεν επιτελεί καν το σκοπό της αναβάθμισης του δρόμου. Βάζουμε κάμποσες χιλιάδες αυτοκίνητα σε ένα δρόμο με τέσσερις λωρίδες και στο τέλος τα στοιβάζουμε σε δύο λωρίδες.
Γιατί; Δυστυχώς αδυνατώ να σας πληροφορήσω. Όσο κι αν προσπάθησα, ακόμα δεν μπόρεσα να μπω στη λογική του Τμήματος Πολεοδομίας. Δηλώνω ανίκανος να ακολουθήσω τον ειρμό της σκέψης των συγκεκριμένων τεχνοκρατών.
* Δημοτικός Σύμβουλος Στροβόλου
Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών

Οικονομία και Οικονομικό Έγκλημα

Του ‘Αθου Αγαπητου
Υποψήφιου Βουλευτή Λευκωσίας Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών
( Απρίλιος 2001)

Από όλα τα θέματα και προβλήματα που ταλανίζουν σήμερα το λαό μας, ένα είναι το πλέον δυνατό και αβάστακτο στη σκέψη του απλού Κύπριου πολίτη. Το ατιμώρητο οικονομικό έγκλημα που διαπράχθηκε σε βάρος του, που έβαλε χιλιάδες οικογένειες σε τεράστιες οικονομικές περιπέτειες, που ανάγκασε φτωχούς ανθρώπους να υποθηκεύσουν ό,τι είχαν και δεν είχαν, ακόμα και το μέλλον των παιδιών τους.

Πολλοί προτάσσουν την εύκολη απάντηση. «Κανένας δεν τους ανάγκασε να επενδύσουν στο χρηματιστήριο»! Είναι όμως έτσι απλά τα πράγματα;

Για όσους είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά την «κωμωδία» που διαδραματίστηκε για ένα περίπου χρόνο, τα πράγματα δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τόσο απλά. Γιατί, μπορεί μεν να μην «ανάγκασε» κανένας τους απλούς ανθρώπους να μετατραπούν σε επενδυτές χωρίς να γνωρίζουν τους βασικούς έστω κινδύνους που μπορούσαν να διατρέξουν, αλλά είναι γενικά παραδεκτό πως δόθηκαν στο λαό τόσο τρανταχτά παραδείγματα από πολλούς «επιφανείς» και «σοβαρούς» παράγοντες της κυπριακής κοινωνίας, τόσες «κατευθύνσεις» που και ο πλέον δύσπιστος άνθρωπος σ’ αυτό τον τόπο, πίστεψε πως χωρίς πρόβλημα, χωρίς ιδιαίτερο κίνδυνο και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, θα έλυνε όλα του τα οικονομικά προβλήματα, θα σπούδαζε άνετα τα παιδιά του, θα έκτιζε το σπίτι του και γενικά θα πραγματοποιούσε όλα όσα είχε ονειρευτεί αυτός και η οικογένειά του.

Ποια ήταν αυτά τα «παραδείγματα» και οι «κατευθύνσεις»;

Από πού να ξεκινήσει και πού να τελειώσει κανείς. Τα πολιτικά κόμματα που «επένδυαν» εκατοντάδες χιλιάδες λίρες σε προνομιακές ιδιωτικές τοποθετήσεις; Συγκεκριμένοι βουλευτές που είχαν άμεση και έμμεση ανάμειξη σε επενδυτικές εταιρείες και ιδιωτικές τοποθετήσεις; Η Αρχιεπισκοπή; Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας; Ανώτεροι Κυβερνητικοί Λειτουργοί και Διευθυντές που τα ονόματά τους δημοσιεύονταν στον Τύπο ως “ευεργετηθέντες” ιδιωτικών τοποθετήσεων; Διοικητές και άλλα Ανώτερα στελέχη εμπορικών τραπεζών που από τηλεοράσεως διαβεβαίωναν τον κόσμο ότι οι μετοχές τους θα πήγαιναν ακόμη ψηλότερα (όταν ακόμα κάποιες διαιρεμένες μετοχές ήταν στην τιμή των 17 λιρών!) ;

Όλα αυτά δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια ομαδική, ενορχηστρωμένη προσπάθεια προς τον απλό άνθρωπο, τον αδαή στα του χρηματιστηρίου “σκοτεινά” μονοπάτια, που τον “ανάγκαζαν” ψυχολογικά να αποδεκτεί την νέα αυτή πραγματικότητα, να εναποθέσει όλες του τις ελπίδες στο εύκολο και γρήγορο κέρδος. Σήμερα ένα ποσοστό μεγαλύτεορ του 80% του κυπριακού λαού, έχει υποστεί ανεπανόρθωτες ζημιές. Στην Γενική Εισαγγελια εκκρεμούν εκατοντάδες υποθέσεις – καταγγελιές της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς για ατασθαλίες χωρίς κανείς να τιμωρείται. Τα περισσότερα από τα “κλαπέντα” με εγκληματικό τρόπο χρήματα, ξεκουράζονται ήδη σε κάποιες τράπεζες του εξωτερικού! Και ο απλός πολίτης, ο απλός μικροεπενδυτής αναμένει πως κάποια ημίμετρα που εμφανίζονται συχνά πυκνά στον ορίζοντα ελέω εκλογών, θα του λύσουν το πρόβλημα, θα τον αποζημιώσουν για όλα όσα έχασε. Κανένας βέβαια δεν έχει το θάρρος να πει την αλήθεια στο λαό. Πώς να το πουν, άλλωστε; Και τι να πουν; Ότι σε όλο αυτό το “έξυπνο” και “τέλειο” έγκλημα είχαν όλοι τους σχεδόν, μερίδιο της ευθύνης; Μα αν το κάνουν, πώς θα τους ψηφίσει μετά ο κατά τα άλλα πολύ “αγαπητός” τους κυπριακός λαός;

Χώροι στάθμευσης αναπηρικών οχημάτων

Του Άθου Αγαπητού
( Μάιος 2001)

Κάτω από κανονικές συνθήκες θα πρέπει μέχρι τώρα και ύστερα από τόσες προσπάθειες για πάνω από μια δεκαετία, να είχα κουραστεί να επανέρχομαι συνεχώς για το ίδιο θέμα. Κι όχι βέβαια σαν πολιτικός, ούτε σαν υποψήφιος βουλευτής, αλλά σαν άτομο που αντιμετωπίζει και προσωπικά την απαράδεκτη και εγκληματική αδιαφορία, τόσο του κοινού, όσο και των υπευθύνων για τη «διαφύλαξη» των χώρων στάθμευσης για αναπηρικά οχήματα. Είναι ένα θέμα που και μόνο που αναγκάζεται κάποιος να το αναφέρει, αποτελεί ντροπή για μια κοινωνία που θέλει να ονομάζεται σύγχρονη και μορφωμένη, που αποζητά με τόσο πάθος την ένταξή της μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια, που σε πλείστες περιπτώσεις νιώθει τόσο υπέρτερη και τόσο ανώτερη από πολλούς άλλους λαούς της γης.

Κάθε φορά που αναγκάζεται κάποιος ανάπηρος να σταθμεύσει έξω από κάποιο ξενοδοχείο, κάποιο κυβερνητικό κτίριο, στο αεροδρόμιο, στο λιμάνι κτλ., έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή και αδυσώπητη πραγματικότητα του 2001, της κυπριακής γενικώς πραγματικότητας. Σε κάθε ένα από τα πιο πάνω κτίρια υπάρχουν 2-3 χώροι που προορίζονται για τα αναπηρικά οχήματα. Και επειδή ο προορισμός τους είναι τέτοιος, βρίσκονται πάντα δίπλα από τις εισόδους. Αυτό αποτελεί και το έναυσμα μιας μεγάλης μάχης ανάμεσα στους κατόχους υπερπολυτελών αυτοκινήτων, που κυρίως είναι και μόνιμοι θαμώνες στα διάφορα πολυτελή ξενοδοχεία, για το ποιος θα σταθμεύσει πρώτος στο χώρο των αναπήρων!

Άσχετα αν μπροστά τους υπάρχει μια τεράστια μπλε πινακίδα που φέρει το διεθνές σήμα για ανάπηρα άτομα, άσχετα αν με την πράξη τους θα ταλαιπωρήσουν ακόμα περισσότερο κάποια άτομα που ήδη ταλαιπωρούνται αφάνταστα από την ίδια τη ζωή. Όλα αυτά αποτελούν για τους περισσότερους Κύπριους λεπτομέρειες. Γι’ αυτούς σημασία έχει το γεγονός ότι κατάφεραν να παρκάρουν το όχημά τους δίπλα από την είσοδο, έτσι που όποιος μπαίνει και όποιος βγαίνει να το βλέπει και να το θαυμάζει! Το ίδιο όμως αδιάφοροι με το κοινό, είναι και οι αρμόδιοι. Κρύβονται πάντα πίσω από τη δικαιολογία ότι οι χώροι αυτοί είναι ιδιωτικοί και δεν μπορούν να επέμβουν. Την ίδια απάντηση παίρνουμε κι από τους εργαζόμενους ή και τους Διευθυντές των ξενοδοχείων. Αδυναμία να επέμβουν δηλώνουν ακόμα και αστυνομικοί στο χώρο στάθμευσης στο Αεροδρόμιο Λάρνακας. Όσες φορές ζήτησα τη βοήθειά τους (και ήταν πολλές αυτές οι φορές μια και εργάζομαι για 18 χρόνια στο αεροδρόμιο), παρά το γεγονός ότι δείχνουν ξεκάθαρα οι άνθρωποι ότι θέλουν να βοηθήσουν, εντούτοις δεν έχουν το δικαίωμα ούτε και να καταγγείλουν την παράνομη στάθμευση!

Δεν ξέρω ποιος αρμόδιος θα τολμήσει να λύσει αυτό το πρόβλημα; Γιατί είναι εύκολο να ψηφίζουμε νόμους, να αναγκάζουμε κάποιους να του εφαρμόζουν πολεοδομικά, αλλά στο τέλος όλα να αποτελούν μια απάτη και μια απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι σε μια ομάδα δυσπραγούντων συνανθρώπων μας. Η μπάλα είναι στα πόδια του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων. Αν στην επόμενη και μόνο βδομάδα, όπου πάει παρατηρήσει ποιοι χρησιμοποιούν τους χώρους στάθμευσης των αναπήρων, είμαι σίγουρος πως θα επέμβει για να λύσει οριστικά το πρόβλημα.

Και μια υπενθύμιση προς όλους. Η «αγάπη» και το «ενδιαφέρον» προς τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν μπορούν να περιορίζονται μέσα σε ένα τριήμερο, ούτε αρκεί να δίνουμε τις πέννες μας, τις φανέλες μας και καμιά 100ή λίρες αφού πρώτα βεβαιωθούμε ότι θα αναγγελθεί από ραδιοφώνου και τηλεοράσεως η προσφορά μας. Η πραγματική αγάπη και το πραγματικό ενδιαφέρον πρέπει να γίνουν συνείδηση και να μεταφράζονται σε έργα, ακόμα και στις πιο μικρές για μας λεπτομέρειες. Για κάποιους άλλους αυτές οι μικρές λεπτομέρειες είναι πολύ σημαντικές.

Για μια πραγματικά, ανθρώπινη πόλη...

Το σύνθημα «Ανθρώπινες πόλεις και χωριά» ήταν αυτό που επέλεξαν οι Οικολόγοι να χρησιμοποιήσουν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για τις Δημοτικές και Κοινοτικές εκλογές του Δεκέμβρη του 2006. Ένα σύνθημα που πηγάζει μέσα από τις ηθικές αρχές της παγκόσμιας οικολογικής ιδεολογίας και που αντικατοπτρίζει τις θέσεις και τους μέχρι σήμερα αγώνες του Κινήματος Οικολόγων στον τόπο μας.
Τι σημαίνει όμως ο όρος «ανθρώπινη πόλη»; Πως εννοούμε αυτό μας το σύνθημα και πως, έμπρακτα και ουσιαστικά, προσπαθούμε να το κάνουμε πράξη στην καθημερινή ζωή. Ανθρώπινη πόλη, στο δικό μας μυαλό, σημαίνει μια πόλη σωστά οργανωμένη, καθαρή, με συντονισμένες υπηρεσίες, λειτουργικότητα αλλά κυρίως φιλική στους δημότες. Σε όλες τις ομάδες των δημοτών.
Γιατί, το γεγονός ότι μια πόλη είναι φιλική σε μια μόνο μερίδα των κατοίκων της, έστω κι αν αποτελεί την πλειοψηφία, αυτό δεν είναι καθόλου αρκετό.
Η δική μας προσπάθεια, στο Δημοτικό Συμβούλιο Στροβόλου, στρέφεται στη μετατροπή του Στροβόλου σε ένα Δήμο πλήρως προσβάσιμο και λειτουργικό για όλες τις ομάδες δημοτών και κυρίως τις ομάδες των κινητικά εμποδιζόμενων ατόμων όπως οι ανάπηροι, οι τυφλοί, οι υπερήλικες, τα μικρά παιδιά κοκ.
Δυστυχώς μέχρι σήμερα, παρά τις όποιες προσπάθειες, τις οποίες δε μηδενίζουμε σε καμιά περίπτωση, δεν έχουν γίνει όλα όσα έπρεπε να γίνουν.
Σήμερα, ο Στρόβολος έχει τεράστια έλλειψη πεζοδρομίων. Σε ολόκληρη την επικράτεια, ακόμα και σε μεγάλες λεωφόρους, οι πεζοί, και κυρίως οι ομάδες που αναφέρονται πιο πάνω, αναγκάζονται να περπατούν στο οδόστρωμα, πολλές φορές θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή τους. Για τα άτομα με δυσκολία στην κίνηση, δεν υπάρχει σχεδόν καμιά σημαντική φροντίδα. Επικρατεί μια απαράδεκτη κατάσταση και πολλοί δημότες αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι, μη έχοντας άλλη επιλογή. Και στις περιπτώσεις όμως που υπάρχουν πεζοδρόμια, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Πολλά από αυτά δεν διαθέτουν τις αναγκαίες ράμπες και ως εκ τούτου δεν είναι προσβάσιμα. Είναι βέβαια και το άλλο φαινόμενο που παρατηρείται και προκαλεί πρόσθετα προβλήματα. Στα περισσότερα πεζοδρόμια του Στροβόλου, σταθμεύουν τα αυτοκίνητα, τοποθετούνται οι κάδοι απορριμμάτων και ανακύκλωσης, στοιβάζονται κιβώτια, μπαίνουν διαφημιστικές πινακίδες, διενεργούνται πάσης φύσεως «εργασίες»... Στο μόνο που δεν χρησιμεύουν είναι να χρησιμοποιούνται από τους πεζούς.
Είναι για αυτό το λόγο που οι Οικολόγοι (το μόνο κόμμα) χαιρέτισαν με ανακοίνωση τους, την απόφαση του Δημάρχου να τοποθετηθούν πάσσαλοι στα πεζοδρόμια της οδού Αρμενίας και να προφυλαχθεί η διακίνηση των πεζών. Ζητήσαμε μάλιστα να επεκταθεί το έργο σε ολόκληρη την επικράτεια του Δήμου, γιατί αυτό απαιτεί η ηθική μας υποχρεώσει απέναντι στους δημότες μας, αυτό απαιτεί η ευρωπαϊκή, πλέον, ιδιότητα μας. Η θέση μας αυτή είναι θέση αρχής και δεν αλλάζει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ή κάτω από οποιουσδήποτε ψηφοθηρικούς υπολογισμούς.
Πρόσθετα, οι Οικολόγοι έχουν θέσει στο Συμβούλιο θέμα προσβασιμότητας σε κτίρια δημόσιας χρήσης, υπηρεσίες και οργανισμούς που εδρεύουν στο Στρόβολο. Είναι για μας αδιανόητο το 2007, σε ένα από τους μεγαλύτερους δήμους μιας ευρωπαϊκής χώρας, ένας ανάπηρος να μη μπορεί να μπει με το τροχοκάθισμα του σε ένα περίπτερο, ένα φούρνο ή ακόμα χειρότερα, σε ένα υπουργείο!!!...
*Δημοτικός Σύμβουλος Στροβόλου
Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών

Δίχως πρόσβαση οι παραπληγικοί

Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος της Παγκύπριας Οργάνωσης Παραπληγικών (ΠΟΠ), Δημήτρης Λαμπριανίδης, ανέφερε ότι οι σχετικές διατάξεις του Νόμου παραβιάζονται κατ' επανάληψη από διάφορους Δήμους που εκτελούν χρέη πολεοδομικών αρχών.

Υπόψη της οργάνωσης των παραπληγικών είχε περιέλθει και η περίπτωση καταστήματος στον Στρόβολο και συγκεκριμένα στην οδό Σταυρού το οποίο ανεγέρθηκε χωρίς την απαραίτητη πρόσβαση για άτομα με κινητικά προβλήματα. Κάτι που δεν ανταποκρίνεται στα σχέδια που είχαν υποβληθεί ενώπιον της αρμόδιας πολεοδομικής αρχής. Το κτήριο αυτό ενοικιάστηκε για εμπορική χρήση και λειτουργεί ως έχει ανεγερθεί, χωρίς πρόσβαση. Οι παραπληγικοί υπέδειξαν στο Δήμο Στροβόλου την παρανομία, ο οποίος τους απάντησε πως άλλα σχέδια έδειξαν οι ιδιοκτήτες της οικοδομής κι αλλιώς το έκτισαν...
Για το ίδιο θέμα, το Κίνημα Οικολόγων, δια του Δημοτικού του Συμβούλου στο Στρόβολο, Άθου Αγαπητού, απέστειλε επιστολή με ημερομηνία 22 Αυγούστου 2007, στο Δήμο Στροβόλου ζητώντας εξηγήσεις αλλά και την παρέμβαση των αρμόδιων υπηρεσιών του Δήμου για την άρση της όποιας παρανομίας έχει προβεί ο ιδιοκτήτης του εν λόγω ακινήτου.
Ο Δημήτρης Λαμπριανίδης, περιμένει όπως και το Κίνημα Οικολόγων, την απάντηση του Δήμου. Πέρασαν πολλοί μήνες από τότε κι ούτε φωνή, ούτε ακρόαση... "Εμείς ως οργάνωση αναμένουμε μηδενική ανοχή σε τέτοιου είδους παραβάσεις γιατί είναι η έλλειψη πρόσβασης που περιθωριοποιεί τους ανθρώπους με αναπηρίες και τους στερεί την ισότιμη συμμετοχή στη ζωή", δήλωσε.

Ο Στρόβολος προσπαθεί

Ταυτόχρονα, πιο ενδελεχή εξέταση των πολεοδομικών αδειών και των σχεδίων ανέγερσης νέων κτηρίων υποστηρίζει, ότι διενεργεί μέσω του Δημάρχου του, ο Δήμος Στροβόλου. Όπως ανέφερε ο δήμαρχος Στροβόλου, Σάββας Ηλιοφώτου "το τελευταίο διάστημα καθυστερούμε να δώσουμε πολεοδομικές άδειες ειδικά για αυτό το λόγο, αφού στόχος μας είναι να εξετάζουμε εις βάθος αν τηρούνται οι όροι με τους οποίους εκδίδονται οι άδειες". Σε ό,τι αφορά την περίπτωση την οποία ήγειρε η Οργάνωση Παραπληγικών, ο κ. Ηλιοφώτου επισήμανε ότι οι αρμόδιοι λειτουργοί για θέματα αδειών του Δήμου Στροβόλου, εξακολουθούν να βρίσκονται σε συχνή επαφή με τον ιδιοκτήτη του κτηρίου, προκειμένου να βρεθεί λύση στην κατασκευή υποδομής πρόσβασης για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες. Τόνισε επίσης ότι στο κτήριο δεν έχει δοθεί τελική έγκριση για πολεοδομική άδεια μέχρι να κατασκευαστεί αυτή η υποδομή.
Τέλος, ο Δήμαρχος Στροβόλου εξέφρασε την άποψη ότι δεν είναι μόνο τα ιδιωτικά κτήρια τα οποία προκαλούν προβλήματα διακίνησης στους ανάπηρους αλλά και τα δημόσια, για τα οποία φέρουν ευθύνη όλοι οι αρμόδιοι ανεξαιρέτως. Οφείλουν, κατέληξε, να βρουν τις κατάλληλες λύσεις.

(28/1/2008)